
در سالهای اخیر، امارات متحده عربی و بهویژه دبی به مهمترین شریک تجاری ایران تبدیل شده است. چه در واردات کالاهای مصرفی و واسطهای، چه در صادرات

دبی بهعنوان یکی از بزرگترین مراکز تجاری خاورمیانه، سالهاست نقش محوری در تجارت ایران ایفا میکند. نزدیکی جغرافیایی، زیرساختهای پیشرفته و قوانین آزاد تجاری این شهر را به یک هاب منطقهای برای واردات کالا تبدیل کرده است. اما واردات از دبی تنها یک مسیر ندارد؛ بلکه شامل شبکهای از راههای دریایی، هوایی و حتی واسطهای است که هرکدام مزایا و چالشهای خاص خود را دارند.
بندر جبلعلی در دبی بهعنوان بزرگترین بندر کانتینری خاورمیانه، نقطه آغاز بسیاری از واردات ایران است. کالاهایی که از سراسر جهان به این بندر میرسند، پس از بارگیری به سمت بنادر جنوبی ایران حرکت میکنند و نهایتاً در گمرک کشور ترخیص میشوند. این مسیر نهتنها یک راه تجاری، بلکه شریان حیاتی اقتصاد ایران محسوب میشود.

واردات از دبی همچنان یکی از مسیرهای اصلی تجارت ایران است و فرصتهای بزرگی برای واردکنندگان فراهم میکند. با این حال، چالشهایی مانند نوسانات ارزی، وابستگی بیش از حد و هزینههای پنهان، نیازمند مدیریت هوشمندانه هستند.
دبی سالهاست بهعنوان یکی از مهمترین مراکز تجاری منطقه شناخته میشود. برای بسیاری از واردکنندگان ایرانی، این شهر نهتنها یک مقصد خرید، بلکه یک مسیر حیاتی برای تأمین کالا و ارز است. اما پرسش اصلی این روزها این است: آیا واردات از دبی همچنان بهصرفه است یا هزینههای پنهان آن بیش از سودش شده است؟

پروژه انجام شده
پروژه د رحال کار